De afgelopen tijd heb ik iets ontwikkeld wat dicht bij mij staat.
Niet vanuit een idee dat iets beter moest, maar vanuit een verlangen om stil te staan.
Om woorden te geven aan wat je misschien al voelt, maar niet altijd de ruimte geeft.
Zo is Een gesprek met jezelf ontstaan.
Een kaartenset die je helpt om even een moment voor jezelf te nemen.
Geen stappenplan.
Geen oplossing.
Maar een uitnodiging.
Op een goed moment van de dag, in de ochtend of na het avondeten, pak ik een kaart.
Het is geen vast ritueel dat moet, maar wel een moment dat ik mezelf gun.
Ik pak de kaart en de roller (met etherische olie) die erbij hoort, open ChatGPT en voer in wat er op de kaart staat, samen met de bijbeltekst (de kaartenset is ook zonder bijbelteksten te krijgen).
De woorden die terugkomen, lees ik rustig door.
Soms stel ik nog een vraag.
Soms laat ik het gewoon even staan.
Ondertussen zet ik de diffuser aan, met de olie die bij de kaart past.
De geur vult langzaam de woonkamer.
De kaart zet ik in de houder, naast de diffuser.
En daar blijft hij staan, totdat er een nieuw moment komt.
Dit is mijn moment.
Vaak zet ik ook mijn Spotify-speellijst aan.
Muziek die me helpt om nog iets meer uit mijn hoofd te gaan.
En dan gebeurt er iets.
Niet altijd meteen.
En niet altijd groots.
Maar er komt rust.
Herkenning.
Ik mag even stilstaan bij wat er voor mij echt toe doet.
Soms zit ik nog in mijn hoofd.
Blijven gedachten doorgaan.
Maar juist door er echt voor te gaan zitten, de geur in mij op te nemen en de woorden rustig te laten landen… ontstaat er ontspanning.
Geen grote inzichten.
Geen oplossingen.
Maar wel ruimte.
Ruimte in mijn denken.
En dat helpt mij weer verder.
Tijdens de markt, vorige week, zag ik iets vergelijkbaars gebeuren.
Mensen bleven staan, lazen de kaarten.
En ineens ontstonden er gesprekken.
Herkenning.
Verhalen die gedeeld werden.
En dat terwijl de geur er nog niet eens bij was.
Dat raakte mij.
Omdat het laat zien hoe weinig er soms nodig is om even stil te staan.
Wat ik zelf ook merk, is dat dit geen eenmalig moment is.
De kaarten blijven terugkomen in mijn proces.
Soms leg ik ze even weg.
En op een ander moment pak ik ze er weer bij.
Omdat je zelf ook steeds in beweging bent.
Wat je vandaag voelt,
kan morgen anders zijn.
En juist daardoor kan een kaart, op een later moment, weer iets nieuws laten zien.
Of je opnieuw raken, op een andere manier.
Dat maakt dat het geen eenmalig gebruik is.
Maar iets waar je steeds weer naar terug kunt keren.
Op jouw moment.
In jouw tempo.
Misschien is dat ook wat ik jou wil meegeven.
Dat je niet hoeft te wachten op het perfecte moment.
Dat je niet alles hoeft te begrijpen of op te lossen.
Maar dat je jezelf wel een moment mag gunnen.
Een moment om te luisteren.
Naar wat er al in jou leeft.
Ben je nieuwsgierig geworden naar de kaartenset?
Wil je meer lezen over hoe dit is ontstaan en wat de combinatie van levensinzicht, AI en geur voor mij betekent?
Dan verwijs ik je graag naar mijn eerdere blog Stilstaan met geur (blog 3-2026).
Misschien is dit jouw moment.
Lieve groet,
Mirjam
Reactie plaatsen
Reacties